Ο Φλεβαρης και αν φλεβισει.

Αυτο σκεφτομουνα την Παρασκευη στον Υμηητο καθως ειχα καθαρα την αισθηση οτι δεν ετρεχα μια ηλιολουστη χειμωνιατικη μερα αλλα μια δροσερη ανοιξιατικη. Η φυση εχει αρχισει ανεπαισθητα αλλα χαρακτηριστικα να αναδυει   τις γνωστες ανοιξιατικες μυρωδιες της, τα μπουμπουκια στις αμυγδαλιες εχουν σκασει, ως και γυρη ειδα να τιναζεται στο ελαφρυ αερακι.
Η φυση λοιπον αρχιζει να μπαινει στην ωραιότερη (και πιο "ξεσηκωτικη") φαση της και οπως καθε τετοια εποχη τα τελευταια χρονια η προπονηση εχει αρχισει να εντεινεται. Απο αυτην την αποψη η αρχη της χρονιας ηταν για εμενα πολυ καλη, η καλυτερη τα τελευταια χρονια. Ο Ιανουαριος βγηκε με τα περισσοτερα χιλιομετρα για αντιστοιχο μηνα απο τοτε που κραταω αρχειο και το ιδιο φαινεται να κυλαει και ο Φεβρουαριο και ολα αυτα λογω της απουσιας τραυματισμων, σοβαρων τουλαχιστον. Οπως καθε χρονο τετοια εποχη ειναι η ωρα να γκρινιαξω και για τα κλασικα "χειμωνιατικα κιλα" που εχω φορτωθει παλι και παρα τα πολλα φετινα χιλιομετρα δυσκολευομαι να ...αποχωριστω. Ειναι φανερο οτι οσο μεγαλωνω η διαδικασια να χασω αυτα τα κιλα γινεται και δυσκολοτερη αλλα αρνουμαι, ακομα, να μπω σε διαδικασια συνεχους ελεγχου του βαρους. Την απολαυση του φαγητου και του κρασιου δεν σκοπευω να την χασω οποτε μαλλον χρειαζεται...ακομα περισσοτερη προπονηση :-)
Τελος ειναι μαλλον καλυτερα να μην γραφω πια για τα σχεδια της χρονιας καθως εφετος αλλα γραφω στο ενα ποστ και αλλα κανω αμεσως μετα. Καπως ετσι "βρεθηκα" στη λιστα και για το φετινο Olympus Marathon. Μετα απο τρεις συνεχομενες χρονιες εχασα τον περσινο αγωνα αλλα εφετος παροτι ειχα πει οτι παλι δεν θα παω δεν καταφερα να αντισταθω. (ναι εγω μιλαω για οικονομια αγαπη μου αλλα τι να στοιχισει ενα ταξιδακι;)  Μαζευονται ετσι 3 ορεινοι μαραθωνιοι σε εναμιση μηνα αλλα φανταζομαι (και ελπιζω) ότι θα ειναι ενταξει.

2011

Ηρθε η ωρα για τους στοχους του 2011. και για να συνεχισω απο το τελος του προηγουμενου ποστ οι στοχοι δεν θα περιλαμβανουν κατι καινουριο αλλα μαλλον θα θυμιζουν την αρχη αυτου του blog. Το οποίο σημαινει κεντρικος φετινος στοχος ειναι και παλι τo Utmb. Η αληθεια ειναι οτι το αρχικο πλανο ηταν να μεινω εφετος Ελλαδα λογω οικονομικων κυριως λογων. Ηδη επεξεργαζομουνα στο μυαλο μου την προοπτικη του Σπαρταθλου, το οποίο αν και δεν ειναι ο τυπος αγωνα που προτιμω, ειναι ομως οπωσδηποτε μια προκληση. Ο Γιαννης ο Γερμακοπουλος ομως ειχε υποσχεθει στο γιο του και σε εμενα  μια εκπληξη και αυτη οπως αποκαλυφθηκε ηταν να μας δηλωσει την τελευταια ημερα των δηλωσεων στο Mont Blanc χωρις καν να το ξερουμε. Όπως φαινεται δεν θελαμε και πολυ για να ...παρασυρθουμε και την τρελα της τελευταιας στιγμης ακολουθησε και ο Βαγγελης ο Μπακας. Μαζι με την Γεωργια και τον Βαγγελη απο την περσινη παρεα των Πυρηναιων  δημιουργειται μια πολυ ωραια παρεα. Προφανως στοχος θα ειναι να παω καλυτερα απο το 2009 αλλα αυτο ειναι κατι που θα φανει αργοτερα μεσα στην προετοιμασια.
Περα απο τον κεντρικο αυτο στοχο δυσκολευομαι να αποφασισω ποιους αγωνες θα κανω εφετος. Το θεμα ειναι οτι εχω αποφασισει να κανω λιγο οικονομια και αγωνες που πολυ ευχαριστιεμαι οπως ο Ολυμπος και ο Κενταυρος απαιτουν ταξιδι που δεν βγαινει πια και πολυ οικονομικα.
Ετσι ειναι πολυ πιθανο να περιοριστω σε αγωνες κοντα στην Αθηνα οι οποιοι ουτως ή αλλως πληθαινουν και προσφερουν αρκετες επιλογες. Ετσι φανταζουν πολυ πιθανοι το Alpamayo trail στη μεγαλη διαδρομη και ο αγωνα στη Ζηρεια. Στα υπόψη  και καποιοι αγωνες του Athens mountain cup ετσι γαι την πλακα της παρεας και λιγη ταχυτητα. Παντως μαλλον θα ξεκινησω με εναν αγωνα δρομου, το μαραθωνιο της Θεσσαλονικης μιας και  εχω κανονισει να ανεβω με εναν καλο φιλο. Θα ηθελα να προσπαθησω για ενα γρηγορο μαραθωνιο κατω απο 3 ωρες αλλα δεν μπορω να ειμαι πια συνεπης με τις γρηγορες προπονησεις που αυτος απαιτει και τις προπονησεις δρομου. Δεν αντιστεκομαι στον πειρασμο του Υμηττου οπως τον βλεπω καθε πρωι διπλα μου οποτε μαλλον θα κανω απλως τον αγωνα μου και οτι βγει. Ειχα στο μυαλο και το 100αρι στο Αλεποχωρι αλλά αφου ναυαγησε το Σπαρταθλο και ξεμυαλιστηκα παλι με το βουνο μαλλον "καιγεται"  και αυτο. Τέλος σκεφτομαι να επιχειρησω παλι το να κανω 2 αγωνες 100 μιλιων σχετικα κοντα οπως περυσι "κατεβαινοντας" και στο Rout αλλα αυτο θα φανει πιθανοτατα απο την κατασταση μου μετα το Utmb. Η "προσωπικη υπερβαση" που εγραφα στο προηγουμενο ποστ μπορει να αναβαλεται (για του χρονου...ελπιζω) αλλα απο οτι φαινεται εχει ξεκινησει μια ακομα ενδιαφερουσα χρονια, χωρις τραυματισμους ελπιζω.

ανασκοπηση 2010

Προσωπικη ανασκοπηση εννοειται οπως προσωπικο ειναι σε συντριπτικο βαθμο και το υλικο σε αυτο το blog. Περιεργη δρομικη χρονια για εμενα το 2010. Ξεκινησε με τραυματισμους και πολυ λιγα χιλιομετρα αλλα τελειωσε με περιπου τα ιδια συνολικα χιλιομετρα με το, πολυ καλο, 2009 (περιπου 3350). Περιεργη και απο πλευρας αγωνων αφου ειχε λιγους αγωνες αλλα ιδιαιτερα μεγαλους και δυσκολους. Ο μονος "μικρος" ορεινος αγωνας που εκανα ηταν ο Παρνασος. Κατα την ανοιξη καταφερα να ανεβασω χιλιομετρα ετσι ωστε να ανταπεξελθω, εστω και με πονο στο τελος, στον Ολυμπιο δρομο, τον οποιο δεν ηθελα να χασω καθως θα επρεπε να περιμενω αλλα δύο χρονια για να προσπαθησω.

χωρις αλλο αγωνα εφτασα στα τελη Αυγουστου οποτε ταξιδεψα στα Πυρηναια  για μια ακομα πολυ ομορφη εμπειρια.

γυρνωντας ενοιωθα  πολυ καλα οποτε δοκιμασα αυτο που φοβομουνα περυσι, δηλαδη ενα δευτερο ultra κοντα στο προηγουμενο ιδιαιτερα καθως δεν ηθελα να χασω την ευκαιρια να συμμετασχω στο πρωτο trail 100miler στην Ελλαδα. Για κλεισιμο ο επετειακος Κλασικος μαραθωνιος της Αθηνας.

Σε γενικες γραμμες ολες μου οι προσπαθειες ηταν σχετικα καλες χωρις κατι όμως ιδιαιτερο και αυτο μαλλον οφειλεται απο τη μια στην οχι πολυ καλη αρχικη προπονηση, στο οτι δεν καταφερα όπως περυσι να χασω όλα τα κιλα που...παραδοσιακα παίρνω το χειμωνα αλλα και το οτι θεωρω οτι ηταν λογικο τα πρωτα χρονια που ασχοληθηκα με το τρεξιμο να εχω μεγαλη και αποτομη βελτιωση αλλα σιγα-σιγα και καθως μεγαλωνω τα περιθωρια βελτιωσης συνεχως στενευουν. To θετικο στοιχειο παντως ειναι η ο τροπος που βλεπω το σωμα μου να αντιδραει στους μεγαλους αγωνες ακομα και σε μικρη σχετικα αποσταση μεταξυ τους και αυτο βοηθαει στο να ευχαριστιεμαι ακομα περισσοτερο τους αγωνες. Με τρεις ορεινους αγωνες 100 μιλίων "κατω απο τη ζωνη μου" (που θα λεγανε και τα αμερικανακια) και εναν ακομα μεγαλυτερο (αν και όχι απολυτα trail) νοιωθω μεγαλυτερη αυτοπεποιθηση και σιγουρια απεναντι στην αποσταση. Το ακομα πιο θετικο ειναι οτι μεσα απο αυτους τους αγωνες εκανα ακομα πιο πολλους και καλους φιλους.

Τωρα ειναι καιρος για τους στοχους του 2011. Ιδανικα θα χρειαζομουνα ενα νεο μεγαλο στοχο που να αποτελει προσωπικη υπερβαση όπως ηταν το Vft το 2008 και το Utmb το 2009 αλλα πιθανοτατα αυτο δεν θα γινει ουτε εφετος. Μετα την Τριτη μαλλον θα ειμαι πιο ετοιμος για οριστικες αποφασεις.