Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Κένταυρος Υπερμαραθώνιος

Την Κυριακη είχα την τύχη να τρεξω στον υπερμαραθωνιο του Πηλίου. Μια δηλητηρίαση της καλης μου την Πέμπτη το απογευμα κατεστρεψε το 3ημερο που ειχαμε κανονισει και ετσι απογευμα Σαββατου βρεθηκα να ταξιδευω μονος μου προς Πήλιο. Ηταν όμως τοσοι πολλοι και καλοι οι φιλοι που συναντησα εκει που σίγουρα δεν ένοιωσα μοναξιά. Αν υπάρχει κάτι που ευχαριστιεμαι σε αυτον τον αγωνα περισσότερο απο οτιδηποτε άλλο ειναι η παρεϊστικη χαλαρη ατμόσφαιρα που επικρατεί. ηταν εξαλλου ευκαιρια να συναντηθώ και με φιλους δρομεις απο τη βορεια Ελλαδα τους οποιους ειχα να δω απο τον Οκτώβριο στο vft. Το αλλο μεγαλο ατου αυτου του δυσκολου αγωνα ειναι η διαδρομη, η οποία στο μεγαλυτερο μερος της ειναι καταπληκτικη. Μετα απο ενα μικρο και ομορφο μονοπατι κινειται για λιγα χιλιομετρα πανω στις γραμμες του παλιου τρένου. Μια γραφικη διαδρομη που καταληγει στις πανεμορφες Μηλιες. Μετα απο λιγα χιλιομετρα η διαδρομη μπαίνει μεσα σε απιστευτα δαση με οξιες και πολλα νερα οπου νομιζεις οτι θα συναντησεις όχι δρομεις αλλα ...νεράιδες.
Στις 07.00 ακριβως η παρεα μας που αποτελούταν απο καμια 70αρια ατομα ξεκινησε απο τα Καλα Νερα.

η ωρα της εκκίνησης


Οι 4 πρωτοι (Κοτοπουλος, Ιωαννιδης, Καραχάλιος και Τσιαντος) ξεχωρισαν αμεσως. Κάπως πιο πισω βρεθηκα να τρεχω με την καλη παρεα των δυο ... Μητσων: του 'κολλητού'Δημήτρη Γερμακοπουλου και του ανεπανάληπτου Ζιαμπαρα.


εγώ (δεν με προλαβαινει η κάμερα λόγω ταχύτητας) με τους δύο Μήτσους

Μετα τις Μηλιες στην παρεα προστεθηκαν και δυο... μουργοι που οχι μονο μας κρατουσαν παρεα αλλα δημιουργουσαν και ηχητική συνοδεια με τα κουδουνια που ειχαν κρεμασμενα. Πλακα – πλακα μεινανε μαζι μας μεχρι τα Χανια.


Ο "Μητσακουλίνος" ακολουθούμενος από τον ένα μούργο


Ο καιρος ηταν πολυ καλος για τρεξιμο. Τα νερα βεβαια απο τις προηγουμενες ημερες ειχαν δημιουργησει αρκετες λιμνες και ποταμακια στους δρομους και το εδαφος ηταν γενικα πιο μαλακο απο περυσι αλλα μικρο το κακο. Τα δυσκολα ήρθαν λιγο πριν το 30ο χλμ οταν βρεθηκαμε σε ενα μονοπατι μεσα στο δασος με πολυ μαλακο χιονι το οποιο γλιστραγε. Το επομενο 1 με 1.5 χλμ ηταν ιδιαιτερα κουραστικο και μας πηρε πανω απο μιση ωρα αλλα και πολυ ενεργεια για να το περασουμε. Λιγο μετα απο αυτο το σημειο και αφου συνηλθα απο το κρυο και την κουραση ανεβασα λιγο ρυθμό. Δεν ξαναειδα αλλο δρομεα για πανω απο 35 χλμ. μεχρι τον τερματισμο. Ευτυχως εβλεπα τους υπεροχους εθελοντες και τους ανθρωπους στους σταθμους που μας στηριζανε και υλικα με την ικανοποιητικότατη τροφοδοσία αλλα και ψυχολογικα με τις παροτρυνσεις και το ζεστο χαμογελο.
χωρις τους εθελοντες δεν θα υπήρχαν αγώνες


Η διαδρομη μετα τα Χανια στο 36 χλμ και μεχρι το 62 δεν ειναι σε γενικες γραμμες πολυ απαιτητικη και αποτελειται κυριως απο ευκολους χωματοδρομους με οχι μεγαλες κλισεις εκτος απο μια οχι πολυ δυσκολη κατηφορα. Παρα την κουραση τα χιλιομετρα φευγανε με σχετικα καλο ρυθμο. Τα τελευταια 5 χιλιομετρα ειναι το κερασακι στην ... τουρτα του αγωνα. Ειδικα τα πρωτα τρία περυσι μου ειχαν φανει βασανιστηριο. Εφετος με περισσοτερη πειρα και σαφως περισσοτερες δυναμεις τα πραγματα ήταν πολύ καλυτερα και πιο ευχαριστα αλλα δεν παυει να ειναι ενα πολυ δυσκολο σημείο. Το τελευταιο χιλιομετρο πάντως ειναι ενα ωραιο καταπρασινο μονοπατι που σε βγαζει σχεδον στην πλατεία του χωριου και στο ζεστο χειροκρότημα του τερματισμού.

ο τερματισμός με φόντο τους Ιωαννίδη, Τσαντό, τον απίστευτο Καραχάλιο και την...πηγή της ζωής

το παγωμένο νερό της πηγής ακριβώς δίπλα στον τερματισμό ήταν το κατάλληλο καταπραϋντικό για τα πονεμένα πόδια μας ενώ οι διοργανωτές είχαν φροντίσει και για δυνατότητα ντους σε παρακείμενο κτίριο. ετσι ικανοποιημένοι απολαύσαμε τις επόμενες ώρες στην όμορφη πλατεία του χωριού την παρέα των φίλων δρομέων ενώ οι τερματισμοί συνεχίζονταν μέχρι αργά το απόγευμα.
αραχτοί στην πλατεία

Για τις φωτο πρεπει να ευχαριστήσω τη γλυκιά Ναταλία η οποία όχι μόνο μας περιποιήθηκε στα Χανια αλλά της"φόρτωσα" και τη μηχανή στον τερματισμό καθώς εγώ έκατσα να ξαποστάσω. επίσης τον Κώστα Παλαντζα που βρισκότανε παντού στη διαδρομή και μου εστειλε τις δικές του φωτογραφίες.
αν και το τριήμερο ξεκίνησε με απρόοπτα τελείωσε με αυτόν τον αγώνα που ευχαριστήθηκα πολύ όπως ειχε γίνει και περυσι και όπως πιθανότατα θα γίνει και του χρόνου...



πρωινές ετοιμασίες
οι εμπειροι έκαναν και ζέσταμα,εγώ... τραβαγα φωτο

Δήμητρα και Γεωργία έκαναν long run μέχρι τα Χάνια. εφαγαν το γαϊδαρο του χρόνου φαντάζομαι θα φανε και την ουρά

έλα Κώστα λίγα σκαλια μείνανε για τον τερματισμό!

Αμαλία, Καραχάλιος και η Ναταλία με το ... όπλο ανα χείρας

Η Ναταλία απαθανατίζει τον πατέρα της(με την κορδέλα). το αξίζει ο ανθρωπος 100%. όλοι χαμογελαστοί μετα τον τερματισμό

προσωρινή κατάταξη

επειδη μπήκα 6άδα είχα μπόνους δώρο: καθισα δίπλα στον Ζιαμπάρα!!!!

οι τρεις απο δεξιά θα ταξιδεψουν Mont Blanc. ο αριστερα ας πρόσεχε!!! του χρόνου (ελπίζω παρεα)

περισσοτερες φωτο: http://picasaweb.google.com/nikospetros/2009#

τις φωτο του Κώστα μπορειτε να τις δειτε εδω:
http://www.runningnews.gr/?id=5580&range=0
http://www.runningnews.gr/?id=5578&range=0

και βιντεακια εδω:
http://www.runningnews.gr/?id=5597&range=0
http://www.runningnews.gr/?id=5598&range=0

2 σχόλια:

  1. Στυλιανός Καιάφας26 Μαΐου 2009 - 10:53 π.μ.

    Ωραία περιγραφή Νίκο,πραγματικά πανέμορφος αγώνας,να είσαι πάντα καλά,ραντεβού στον Όλυμπο.
    Καιάφας Στέλιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ευχαριστω φιλε Στελιο,
    ελπιζω του χρονου να με "αναγκασεις" να ανεβω στην ομορφη πολη σου και να γραφω περιγραφες για τον αγωνα που απο οτι διαβαζω σχεδιαζεις. να πανε ολα καλα ευχομαι
    οπως το λες ραντεβου στον Ολυμπο

    ΑπάντησηΔιαγραφή