Στις 07.00 ακριβως η παρεα μας που αποτελούταν απο καμια 70αρια ατομα ξεκινησε απο τα Καλα Νερα.
Οι 4 πρωτοι (Κοτοπουλος, Ιωαννιδης, Καραχάλιος και Τσιαντος) ξεχωρισαν αμεσως. Κάπως πιο πισω βρεθηκα να τρεχω με την καλη παρεα των δυο ... Μητσων: του 'κολλητού'Δημήτρη Γερμακοπουλου και του ανεπανάληπτου Ζιαμπαρα.
εγώ (δεν με προλαβαινει η κάμερα λόγω ταχύτητας) με τους δύο Μήτσους
Μετα τις Μηλιες στην παρεα προστεθηκαν και δυο... μουργοι που οχι μονο μας κρατουσαν παρεα αλλα δημιουργουσαν και ηχητική συνοδεια με τα κουδουνια που ειχαν κρεμασμενα. Πλακα – πλακα μεινανε μαζι μας μεχρι τα Χανια.
Ο "Μητσακουλίνος" ακολουθούμενος από τον ένα μούργο
Ο καιρος ηταν πολυ καλος για τρεξιμο. Τα νερα βεβαια απο τις προηγουμενες ημερες ειχαν δημιουργησει αρκετες λιμνες και ποταμακια στους δρομους και το εδαφος ηταν γενικα πιο μαλακο απο περυσι αλλα μικρο το κακο. Τα δυσκολα ήρθαν λιγο πριν το 30ο χλμ οταν βρεθηκαμε σε ενα μονοπατι μεσα στο δασος με πολυ μαλακο χιονι το οποιο γλιστραγε. Το επομενο 1 με 1.5 χλμ ηταν ιδιαιτερα κουραστικο και μας πηρε πανω απο μιση ωρα αλλα και πολυ ενεργεια για να το περασουμε. Λιγο μετα απο αυτο το σημειο και αφου συνηλθα απο το κρυο και την κουραση ανεβασα λιγο ρυθμό. Δεν ξαναειδα αλλο δρομεα για πανω απο 35 χλμ. μεχρι τον τερματισμο. Ευτυχως εβλεπα τους υπεροχους εθελοντες και τους ανθρωπους στους σταθμους που μας στηριζανε και υλικα με την ικανοποιητικότατη τροφοδοσία αλλα και ψυχολογικα με τις παροτρυνσεις και το ζεστο χαμογελο.
Η διαδρομη μετα τα Χανια στο 36 χλμ και μεχρι το 62 δεν ειναι σε γενικες γραμμες πολυ απαιτητικη και αποτελειται κυριως απο ευκολους χωματοδρομους με οχι μεγαλες κλισεις εκτος απο μια οχι πολυ δυσκολη κατηφορα. Παρα την κουραση τα χιλιομετρα φευγανε με σχετικα καλο ρυθμο. Τα τελευταια 5 χιλιομετρα ειναι το κερασακι στην ... τουρτα του αγωνα. Ειδικα τα πρωτα τρία περυσι μου ειχαν φανει βασανιστηριο. Εφετος με περισσοτερη πειρα και σαφως περισσοτερες δυναμεις τα πραγματα ήταν πολύ καλυτερα και πιο ευχαριστα αλλα δεν παυει να ειναι ενα πολυ δυσκολο σημείο. Το τελευταιο χιλιομετρο πάντως ειναι ενα ωραιο καταπρασινο μονοπατι που σε βγαζει σχεδον στην πλατεία του χωριου και στο ζεστο χειροκρότημα του τερματισμού.
το παγωμένο νερό της πηγής ακριβώς δίπλα στον τερματισμό ήταν το κατάλληλο καταπραϋντικό για τα πονεμένα πόδια μας ενώ οι διοργανωτές είχαν φροντίσει και για δυνατότητα ντους σε παρακείμενο κτίριο. ετσι ικανοποιημένοι απολαύσαμε τις επόμενες ώρες στην όμορφη πλατεία του χωριού την παρέα των φίλων δρομέων ενώ οι τερματισμοί συνεχίζονταν μέχρι αργά το απόγευμα.
Για τις φωτο πρεπει να ευχαριστήσω τη γλυκιά Ναταλία η οποία όχι μόνο μας περιποιήθηκε στα Χανια αλλά της"φόρτωσα" και τη μηχανή στον τερματισμό καθώς εγώ έκατσα να ξαποστάσω. επίσης τον Κώστα Παλαντζα που βρισκότανε παντού στη διαδρομή και μου εστειλε τις δικές του φωτογραφίες.
αν και το τριήμερο ξεκίνησε με απρόοπτα τελείωσε με αυτόν τον αγώνα που ευχαριστήθηκα πολύ όπως ειχε γίνει και περυσι και όπως πιθανότατα θα γίνει και του χρόνου...

περισσοτερες φωτο: http://picasaweb.google.com/nikospetros/2009#
τις φωτο του Κώστα μπορειτε να τις δειτε εδω:
http://www.runningnews.gr/?id=5580&range=0
http://www.runningnews.gr/?id=5578&range=0
και βιντεακια εδω:
http://www.runningnews.gr/?id=5597&range=0
http://www.runningnews.gr/?id=5598&range=0
Ωραία περιγραφή Νίκο,πραγματικά πανέμορφος αγώνας,να είσαι πάντα καλά,ραντεβού στον Όλυμπο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαιάφας Στέλιος.
ευχαριστω φιλε Στελιο,
ΑπάντησηΔιαγραφήελπιζω του χρονου να με "αναγκασεις" να ανεβω στην ομορφη πολη σου και να γραφω περιγραφες για τον αγωνα που απο οτι διαβαζω σχεδιαζεις. να πανε ολα καλα ευχομαι
οπως το λες ραντεβου στον Ολυμπο