ω γλυκή μου έαρ

παει και το Πάσχα. μετα από ενα υπέροχο 4ημερο στο αγαπημενο μου μερος πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, τα Κύθηρα,τα κεφάλια παλι μέσα. ενα 4ημερο αν μη τι άλλο ... πληθωρικό. με πολυ κρεας (μου είχε λειψει λόγω νηστείας), κρασί (εντάξει και τσίπουρο)αλλά και 70 χιλιόμετρα τρέξιμο στους ανθισμενους λόφους του νησιού.
στο μεταξύ υπαρχει και μία μικρη αναπροσαρμαγή στόχων. μετα απο 3 συνεχή χρόνια δεν θα τρεξω τελικα εφετος Ολυμπο. οχι για αγωνιστικούς λόγους αλλά λόγω εξεταστικής την προηγούμενη το απόγευμα που χαλάει την τριήμερη εκδρομή. και την πρωτη φορα βεβαια είχα εξετάσεις την προηγούμενη και εφτασα στο Λιτόχωρο 01.30 ξημερώματα Κυριακής αλλά τότε υπήρχε η έξαψη της πρώτης φοράς. αυτή τη φορά, χωρίς μεχρις στιγμής ιδανική προετοιμασία, το άφησα με βαρια καρδιά. κρίμα γιατι θα μου λειψει η γιορτή αλλα ας είναι.
αποφασισα ακόμα να πάω στο μονοπάτι του Παρνασού. απο την πρωτη διοργανωση ήθελα να πάω σε αυτόν τον αγώνα και όλο κατι συνεβαινε. ηρθε μαλλον η ώρα.
το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα είμαι έτοιμος για τον Αέθλιο. σε φορμα για καλο χρονο δεν νομιζω οτι προλαβαίνω να είμαι αλλά ευτυχώς η προπόνηση έχει πια μπεί σε καλο ρυθμό, τα πόδια μου είναι σε σαφώς καλύτερη κατάσταση, και νομιζω προλαβαίνω να ετοιμαστώ για μία αξιοπρεπή παρουσία. βεβαια οταν συνανταω πολυ ασφαλτο στα long run, ακόμα υποφερουν τα πέλματα μου αλλα νομιζω με λίγες ακόμα μεγάλες γερες προπονήσεις θα ... ερθουν παλι στα ισια τους. θα πληρώσω λοιπόν μεχρι την τεταρτη που είναι η διορία γιατί δεν θελω να περιμένω πάλι 2 χρονια για αυτόν τον αγώνα.
νοιώθω τυχερός που τα πόδια μου συνήλθαν πανω στην ωρα για να χαρώ την άνοιξη στα μονοπάτια

το πρωτο long run και ένας στόχος ακόμα

αρχισα επιτέλους κάπως να τρέχω παραπάνω, πονώντας τουλάχιστον λιγότερο. μαζί με τις πρώτες ανοιξιάτικες λιακάδες. εχασα όλο σχεδόν το χειμώνα (και τις προπονήσεις στο κρύο που τόσο μου αρέσουν)με όλων των ειδών τους τραυματισμούς, ότι μπορεί να παρουσιαστεί σε δρομέα. τελευταία ταλαιπωρία ένας αχίλλειος που έχει υποχωρήσει αισθητα αλλά και μία επίμονη ενόχληση κατω απο το πέλμα.
σήμερα έτρεξα και το πρώτο long run. 30 χλμ στον Υμηττό. στο τελος τα πόδια μου πονουσαν χειρότερα απο οτι τον αυγουστο στο Chamonix μετα απο 165 χλμ αλλα ξέρω οτι πάντα ετσι ειναι την πρωτη φορά. οι πατουσες με ταλαιπωρησαν στο τελος αλλα τωρα τις νοιωθω πολυ καλύτερα και αισιοδοξώ.
και επειδή είχα πεσει πολυ ψυχολογικά σχετικα με το τρεξιμο μπηκα εχθες το απόγευμα, πολυ παρορμητικά είναι η αλήθεια, και γραφτηκα στο Grand Raid des Pyrénées έναν αγώνα ανάλογο (ισως και λιγο πιο δύσκολο)απο το UTMB. Περισσότερο το έκανα γιατι θεωρώ ότι έχοντας καποιο μεγάλο στόχο θα πιεστω περισσότερο να ανεβάσω ρυθμούς. αφου είχα γραφτεί είδα ότι υπάρχουν συζητήσεις και για έναν ανάλογο αγώνα στην Ελλάδα. ωραία θα ήτανε. πλάκα έχει που εχω κανονίσει ήδη τρεις πολύ μεγάλους αγώνες για εφέτος και μολις ξεπέρασα τα 60χλμ αυτήν την εβδομάδα. τέλος πάντων θα δείξει.
ένα θέμα είναι οτι τα λιγα χιλιόμετρα δεν βοηθάνε να φύγουν τα παραπανίσια κιλα που κουβαλάω. επειδη όμως δεν ειναι όλα ασχημα εφέτος εχω εμπλουτίσει την προπόνηση με ένα ελλειπτικό μηχάνημα που έχω αγοράσει. δεν ξερω πόσο θα βοηθήσει αλλα σίγουρα όσο δεν ετρεχα πολύ ηταν καλύτερα απο το τίποτα.
είναι και σαρακοστή και όπως και πέρυσι αλλά και πολλα χρόνια πριν νηστεύω. ολα καλα παντως μεχρι τωρα και με αυτό. καμία ιδιαίτερη ενόχληση ή αδυναμία.
αντε καλη άνοιξη

και τωρα τι?

αυτες οι χειμωνιατικες ημερες με λιακαδα οπως η σημερινη δεν συγκρίνονται με τίποτα.
δεν τρεχω πολυ τελευταια (λιγο τραυματισμοι, λιγο εργασιες για το Ανοιχτο Πανεπιστημιο)αλλα δεν εχασα ευτυχως τη σημερινη ημερα και έκανα τα χιλιομετρακια μου στον Υμηττο. η αληθεια είναι οτι οταν δεν τρεχω πολυ δεν ειμαι συνηθως και σε διαθεση να γραψω πολυ για τρεξιμο. μια τετοια ομορφη προπονηση μου δίνει την ορεξη να γραψω επιτελους για τους στοχους του 2010. για την ακρίβεια για ενα προσχεδιο στοχων ακομα αφου μαλλον θα το παω λιγο βλεποντας και κανοντας για εφετος.
--- ο πρωτος βασικός αγώνας πιθανοτατα θα ειναι ο Αεθλιος, ο υπερμαραθωνιος απο το αρχαίο σταδιο της Νεμεας στο αρχαιο σταδιο της Ολυμπιας. απο προπερσι τον εχω βαλει στο ματι οποτε καιρος ειναι. φοβαμαι λιγο τα πολλα ασφαλτινα χιλιομετρα που εχει αλλα τελως παντων θα το δοκιμασω. τελος Μαϊου ειναι ο αγωνας και ειναι 180 χιλιομετρακια οποτε καλο θα ειναι να μπαινω σε ρυθμο προπονησης πριν να ειναι αργα.
--- δηλωσα ηδη και στο Rout. σχεδον σιγουρα θα παω και στη Ροδοπη εφετος απλα δεν ξερω ακομα αν θα είναι ο κύριος αγωνας για το φθινοπωρο ή οχι. ειχα στο μυαλο μου να διαλεγω εναν αγωνα στο εξωτερικο καθε χρονο αλλα ακομα δεν εχω αποφασισει τι θα κανω. ψηνομουνα για τον αγωνα στη Reunion αλλα και μονο τα αεροπορικα εξοδα πανε πολυ ψηλα και δεν ειμαι και στα καλυτερα μου οικονομικα οποτε... υπαρχει και η σκεψη για Πυρηναία αλλα ακομα το σκεφτομαι.
απο αλλους αγωνες δεν εχω αποφασισει ακομα σιγουρα γιατι εχει σχεση με το ποτε θα αρχισω να ανεβαζω προπονητικους ρυθμους. μαλλον Παρνασσο που το εχω απωθημενο απο τρια χρονια. ο Κενταυρος ηδη εκλεισε. θα χασω το υπεροχο κλιμα αυτου του αγωνα εφετος αλλα πεφτει αρκετα κοντα στον Αεθλιο οπότε ... του χρονου. σιγουρα θα παω Ολυμπο... εθιμοτυπικα!! προς το παρων αυτά. σιγουρα θα κατεβω και σε άλλους αγώνες ενδιαμεσα αλλα αυτο θα κριθει εν καιρω. πολλοι νεοι αγωνες εφετος, δυο πολλα υποσχόμενοι εδω κοντα στα ομορφα βουνα της πελοποννήσου, πολλες οι επιλογες οποτε καλα να ΄μαστε να τρεχουμε και βλεπουμε
στο μεταξυ παρακολουθω με χαρα τον μεγαλο αριθμο φιλων που θα πανε Mont Blanc εφέτος και ήδη βλεπω σε μερικους τα σημαδια της γλυκιας αγωνιας της προετοιμασίας που ξεκιναει και της ανυπομονησιας για το καλοκαιρι.οσο να 'ναι ζηλευω λιγο αλλα πολυ πιθανο να μαζευτουμε καλη παρεα για το 2011... αν θα ειμαστε τυχεροι με την κληρωση. ακομα δεν αποφασισα για το 2010 εφτασα στο 2011!!!
αντε παμε γερα προπονηση απο Φεβρουαριο