Διασχιση Ταϋγετου 5/6/2011

  Οπως εχω γραψει και αλλη φορα σε αυτο το blog , ενας καλος λογος για να τρεχεις μεγαλους αγωνες - στοχους ειναι οτι μεσα απο την προετοιμασια προκυπτουν προπονησεις που πραγματικα απολαμβανεις. Απο αυτη την αποψη εφετος ξεχωρισαν  οι δυο φορες που βρεθηκα με καλους φιλους στη νοτια Ελλαδα για εξορμησεις στον Ταϋγετο.
Η πρωτη ηταν  το πρωτο Σαββατοκυριακο του Ιουνιου όταν μαζι με τον Δημητρη  Γερμακοπουλο επισκεφτηκαμε  τον φιλο Βαγγελη Μπακα στην Καλαματα για μια μεγαλη και οπως αποδειχτηκε πανεμορφη διασχιση. Ξεκινησε απο την Καλαματα και τελειωσε στον Μυστρα, μεσω της κορυφης του Ταϋγετου.
ειχα σκεφτει πολλα να γραψω κατα τη διαρκεια της εξορμησης αλλα μετα απο τοσο καιρο αναγκαστικα η περιγραφη θα ειναι συντομη.
Η διαδρομη εκτος απο ομορφη και πολυ απαιτητικη.
                                           

                                                 ξεκινημα νωρις το πρωι



Αναβαση στο Καλαθι και καταπληκτικη θεα της πολης καθως ξημερωνει.

Πιο πανω το μονοπατι εχει αρκετη πετρα και γυρναω το ποδι μου, κατι που ακομα "ψιλοκουβαλαω". Υπεροχο τοπιο στο οροπεδιο ψηλα πριν πεσουμε στο χωματοδρομο για τα Πηγαδια.

                           Ο Βαγγελης και ο Δημητρης στην πηγη στα Πηγαδια

Το μονοπατι που κατεβαινει στο Ριντομο πανεμορφο. Εξισου εντυπωσιακο και το φαραγγι.

                                

      

Βγαινοντας απο το φαραγγι αρχιζουν τα δυσκολα. Συνεχομενη ανηφορα ενω αρχιζει να χτυπαει και η ζεστη την οποια ειχαμε γλιτωσει μεχρι τοτε. Στο Χαλασμενο ουσιαστικα αναρριχηση και μετα δυσβατο πετρωδες πεδιο μεχρι τις Πορτες. Ο Βαγγελης ειναι ¨μανουλα¨ σε αυτο. Κανω πλακα οτι θα του τα ¨σουρω¨ απο το μπλογκ, σιγουρα δεν θα ξαναγραψω ποσο απαιτητικα ειναι τα ..."αστεια" μονοπατια της Παρνηθας . Οποιος μαθει οτι διοργανωνει ο Μπακας αγωνα στον Ταϋγετο να ξερει τι να περιμενει :-) . Απο εκει και περα τα πραγματα ειναι πιο βατα. Ανοδος κορυφη και καθοδος στο καταφυγιο.

                         

Στον Προφητη Ηλία.

             

                                          καθοδος απο την κορυφη

Το Ε4 για Αναβρυτη πολυ ωραιο, δασωμενο και με ωραιες κλισεις για τρεξιμο που μας εχει λειψει στο πρωτο μερος της διαδρομης. Απο εκει γρηγορος χωματοδρομος και το ωραιο μονοπατι μεσα απο το βραχο για να φτασουμε στο Μυστρα υστερα απο 12 περιπου ωρες, 58 χιλιομετρα και πανω απο 3500μετρα αναβασης.
Μας περιμενει ο φιλος Χρηστος Μασουρας ο οποίος μενει στη Σπαρτη. Στο σπιτι του αρχιζουμε να ξαναβρισκουμε τη δυναμη μας. Μπανιο, δροσια και φαγακι μας κανουν να ξανανιωσουμε πριν το ταξιδι της επιστροφης.
Για κλεισιμο οι ευχαριστιες στον Βαγγελη και τη γυναικα του Γωγω για την υπεροχη φιλοξενια οπως βεβαια και τον Χρηστο αλλα και στον φιλο Μανο Κυριακακη που μου δανεισε τη go-pro με την οποια τραβηχθηκαν τα πλανα.
τα στοιχεια της διαδρομης:
http://connect.garmin.com/activity/90367085

Update: το βιντεακι μονταριστηκε και ανεβηκε στο you-tube:
http://www.youtube.com/user/nikospetros#p/a/u/0/C94RYUDoR3o

Olympus Marathon 2011

ας ξεκινησω την αναφορα σε αυτα που ... "χρωσταω" απο το καλοκαιρι μεχρι τωρα με τον Ολυμπο. Δεν διαφερει εξαλλου πολυ απο τις προηγουμενες χρονιες.  Πολλοι καλοι φιλοι και πολυς ενθουσιασμος οπως παντα. Το ταξιδι αυτη τη χρονια ηταν πιο γρηγορο και...οικονομικο. Αφιξη Σαββατο απογευμα με τον Γιαννη τη Δημητρα και τον Μακη και γυρισμος Κυριακη βραδυ.Το μοτιβο γνωστο, βολτες στην εκθεση και συναντηση με πολλους φιλους, μακαροναδα και υπνος νωρις.
Ο αγωνας τωρα δεν πηγε οσο καλα θα ηθελα (δηλαδη κατω απο 6ωρες) αλλα θα ειναι μαλλον υπερβολη να "γκρινιαζω" με χρονο 6:15. Πρεπει προφανως να αποδεχτω οτι δυσκολα  μπορεις να πολεμησεις τον χρονο που περνα και μαλλον δεν προβλεπεται να αρχισω να γινομαι νεοτερος.

                         Τελειωνει η ασφαλτος και αρχιζει το μονοπατι. 


Παρόλα αυτα οπως συμβαινει  παντα στον Ολυμπο  ηταν ενας αγωνας που απηλαυσα πολυ. Αν το 2009 ο καιρος ηταν τελειος για καλο χρονο, ο φετινος καιρος ηταν τελειος για.... αγναντι. Καθαρη ατμοσφαιρα και θεα που σου κοβει την ανασα ακομα και σε ενα βουνο που εχεις δει τοσες φορες. Χορταινεται εξαλλου το βουνο; Τον αγωνα τον τρεξαμε παρεα με τον Βαγγελη τον Μπακα.

Μετα απο μια αρκετα γρηγορη ασφαλτο μπηκαμε στο μονοπατι, οπου πηγαμε μαλλον συντηρητικα μεχρι την Κορομηλια για να ανοιξουμε στη συνεχεια και να καλυψουμε τη διαφορα απο το 2009 μεχρι την κορυφη. Στη συνεχεια ζωηρη κατηφορα μεχρι το καταφυγιο και λιγο πιο ηρεμη μεχρι τα Πριονια. Γενικα παντως συνεχεια ειχα την αισθηση οτι δεν πηγαιναμε οσο γρηγορα χρειαζοτανε για το στοχο που ειχαμε και μαλλον αυτο οφειλεται στα πολλα αργα χιλιομετρα των προπονησεων μας για τις Αλπεις. Με το που μπηκαμε Ενιπεα εκανα να ανοιξω και να "τραβηξω" και τον Βαγγελη αλλα ενα γυρισμα στον δεξι αστραγαλο (υποτροπη απο αντιστοιχο στον Ταϋγετο) με φρεναρε. Μετα απο λιγο biofreeze (που ευτυχως ειχα προβλεψει οτι μπορει να χρειαστει) και ενα αργο χιλιομετρο αρχισα παλι να τρεχω ικανοποιητικα και λιγα χιλιομετρα πιο κατω ξανασυναντηθηκα με τον Βαγγελη. Παρεα σε σχετικα  ηρεμο και σταθερο ρυθμο φτασαμε στο Λιτοχωρο όπου και τερματισαμε παρεα.

                       Τερματισμος

Βλεποντας τωρα στο σαιτ της διοργανωσης τα περασματα που καναμε βλεπω οτι μαλλον πηγαιναμε καλυτερα απο οτι νομιζαμε καθως ειχα τους ιδιους χρονους με το 2009 μεχρι την Καστανα. Σιγουρα δεν υπηρχε περιπτωση να κατεβασω 4 λεπτα τον χρονο απο Καστανα μεχρι Λιτοχωρο, ιδιαιτερα καθως ειχα παει πολυ καλα σε αυτο το καμματι το 2009, αλλα τουλαχιστον μπορουσε να κατεβασει ο Βαγγελης το δικο του χρονο αν δεν το ..."παραταγαμε" απο καποιο σημειο και μετα.
Όπως και να το κανουμε οι βασικοι στοχοι επιτευχθηκαν: ευχαριστηθηκαμε το τρεξιμο στο καλυτερο δυνατο ορεινο περιβαλλον κανοντας παραλληλα μια πρωτης ταξεως προπονηση για το βασικο φετινο στοχο, το UTMB.

Αγαπημενο μου ημερολογιο...

Αγαπημενο μου (διαδικτυακο) ημερολογιο,
με συγχωρεις πολυ που σε αμελησα τοσο. Και τι δεν εγινε αυτο το καλοκαιρι που δεν σου εμπιστευτηκα ακομα, Ολυμπος, δυο καταπληκτικες εξορμησεις στον Ταϋγετο και εβδομαδες γεματες χιλιομετρα στο δρομο για τις Αλπεις. Αλλα που θα παει πολυ συντομα θα βρω το χρονο για ανακεφαλαιωση.