πηγα επιτελους και στον πρωτο αγωνα εφετος. πάντα είναι ωραία η αίσθηση του αγωνα ιδιαίτερα οταν εχω πολυ καιρό να τρεξω. είχα και καλη παρέα. τον φίλο και συνάδελφο στη δουλεια, τον Μάνο ο οποίος με φιλοξένησε στο σπίτι του στη Γραβιά. ο Μάνος είναι έμπειρος αθλητής του παραπέντε αλλά εσχάτως έχει μυηθεί και στο τρέξιμο και ιδαίτερα το ορεινό. δυστυχως το Σαββατοκύριακο αρχισε αργα το Σάββατο αφού μέχρι το απογευμα επρεπε να βρίσκομαι στη δουλεια, πρόλαβα πάντως να πάρω κλίμα απο αγώνα το βραδάκι στην Αμφίκλεια όπου συνάντησα πολλούς φίλους συναθλητές.
την άλλη μερα ο αγώνας. ζεσταματάκι με πολλές χαιρετούρες στην πλατεία και ...φύγαμε. οι δύσκολες ανηφορες δεν άργησαν και απο νωρις αρχισα να βρίζω τα παραπανίσια κιλα που κουβαλάω εφετος και να υπόσχομαι ότι απο δευτερα κομμενο το φαϊ. αμεσως μετα ηρθε ...η ωρα του παιδιού με τη σάρα που πρέπει να κατεβεις καθετα. ξεκίνησα επιφυλακτικά αλλα αμα βρεις το ρυθμό κατεβαίνεται πολυ ωραία. μετα απο λίγο ανηφορα πάλι σε ωραίο δασος. όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε στα ψηλά αρχισε να μας βαραει και ήλιος καθώς εκανε ζεστη και ο αγωνας αρχιζε σχετικα αργά. ένα ακόμα ωραίο κομμάτι ήταν το κατηφορικό κομμάτι μεσα στο δάσος προς την άνω Σουβάλα. το σημείο όπου ετρεξα και ευχαριστήθηκα καλύτερα απο όλα σε αυτόν τον αγώνα. στο τέλος ένας εκτεθειμένος στον ήλιο χωματόδρομος από τον Πολύδροσο πίσω στην Αμφίκλεια μας εξουθενωσε αλλά η πηγή στην πλατεία μας έδωσε ξανά ζωή. ένας ωραίος αγώνας με πολλα ωραία βουνίσια κομμάτια αλλά και πολλά αρκετά γρήγορα.
η απόδοση μου βέβαια ήταν ασορτί με την κατάστασή μου και με την ελλειπή προπόνηση, μέτρια. η μάλλον πρέπει να πω πάλι καλά. το θέμα είναι ότι μετά απο καιρό πέρασα μία Κυριακή μέσα στα όμορφα βουνα, με καλη παρεα. στο φινάλε παϊδάκια στον Πολύδροσο για καλο αποχαιρετισμό.
Κυριακή 16 Μαΐου 2010
Παρασκευή 9 Απριλίου 2010
ω γλυκή μου έαρ
παει και το Πάσχα. μετα από ενα υπέροχο 4ημερο στο αγαπημενο μου μερος πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, τα Κύθηρα,τα κεφάλια παλι μέσα. ενα 4ημερο αν μη τι άλλο ... πληθωρικό. με πολυ κρεας (μου είχε λειψει λόγω νηστείας), κρασί (εντάξει και τσίπουρο)αλλά και 70 χιλιόμετρα τρέξιμο στους ανθισμενους λόφους του νησιού.
στο μεταξύ υπαρχει και μία μικρη αναπροσαρμαγή στόχων. μετα απο 3 συνεχή χρόνια δεν θα τρεξω τελικα εφετος Ολυμπο. οχι για αγωνιστικούς λόγους αλλά λόγω εξεταστικής την προηγούμενη το απόγευμα που χαλάει την τριήμερη εκδρομή. και την πρωτη φορα βεβαια είχα εξετάσεις την προηγούμενη και εφτασα στο Λιτόχωρο 01.30 ξημερώματα Κυριακής αλλά τότε υπήρχε η έξαψη της πρώτης φοράς. αυτή τη φορά, χωρίς μεχρις στιγμής ιδανική προετοιμασία, το άφησα με βαρια καρδιά. κρίμα γιατι θα μου λειψει η γιορτή αλλα ας είναι.
αποφασισα ακόμα να πάω στο μονοπάτι του Παρνασού. απο την πρωτη διοργανωση ήθελα να πάω σε αυτόν τον αγώνα και όλο κατι συνεβαινε. ηρθε μαλλον η ώρα.
το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα είμαι έτοιμος για τον Αέθλιο. σε φορμα για καλο χρονο δεν νομιζω οτι προλαβαίνω να είμαι αλλά ευτυχώς η προπόνηση έχει πια μπεί σε καλο ρυθμό, τα πόδια μου είναι σε σαφώς καλύτερη κατάσταση, και νομιζω προλαβαίνω να ετοιμαστώ για μία αξιοπρεπή παρουσία. βεβαια οταν συνανταω πολυ ασφαλτο στα long run, ακόμα υποφερουν τα πέλματα μου αλλα νομιζω με λίγες ακόμα μεγάλες γερες προπονήσεις θα ... ερθουν παλι στα ισια τους. θα πληρώσω λοιπόν μεχρι την τεταρτη που είναι η διορία γιατί δεν θελω να περιμένω πάλι 2 χρονια για αυτόν τον αγώνα.
νοιώθω τυχερός που τα πόδια μου συνήλθαν πανω στην ωρα για να χαρώ την άνοιξη στα μονοπάτια
στο μεταξύ υπαρχει και μία μικρη αναπροσαρμαγή στόχων. μετα απο 3 συνεχή χρόνια δεν θα τρεξω τελικα εφετος Ολυμπο. οχι για αγωνιστικούς λόγους αλλά λόγω εξεταστικής την προηγούμενη το απόγευμα που χαλάει την τριήμερη εκδρομή. και την πρωτη φορα βεβαια είχα εξετάσεις την προηγούμενη και εφτασα στο Λιτόχωρο 01.30 ξημερώματα Κυριακής αλλά τότε υπήρχε η έξαψη της πρώτης φοράς. αυτή τη φορά, χωρίς μεχρις στιγμής ιδανική προετοιμασία, το άφησα με βαρια καρδιά. κρίμα γιατι θα μου λειψει η γιορτή αλλα ας είναι.
αποφασισα ακόμα να πάω στο μονοπάτι του Παρνασού. απο την πρωτη διοργανωση ήθελα να πάω σε αυτόν τον αγώνα και όλο κατι συνεβαινε. ηρθε μαλλον η ώρα.
το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα είμαι έτοιμος για τον Αέθλιο. σε φορμα για καλο χρονο δεν νομιζω οτι προλαβαίνω να είμαι αλλά ευτυχώς η προπόνηση έχει πια μπεί σε καλο ρυθμό, τα πόδια μου είναι σε σαφώς καλύτερη κατάσταση, και νομιζω προλαβαίνω να ετοιμαστώ για μία αξιοπρεπή παρουσία. βεβαια οταν συνανταω πολυ ασφαλτο στα long run, ακόμα υποφερουν τα πέλματα μου αλλα νομιζω με λίγες ακόμα μεγάλες γερες προπονήσεις θα ... ερθουν παλι στα ισια τους. θα πληρώσω λοιπόν μεχρι την τεταρτη που είναι η διορία γιατί δεν θελω να περιμένω πάλι 2 χρονια για αυτόν τον αγώνα.
νοιώθω τυχερός που τα πόδια μου συνήλθαν πανω στην ωρα για να χαρώ την άνοιξη στα μονοπάτια
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010
το πρωτο long run και ένας στόχος ακόμα
αρχισα επιτέλους κάπως να τρέχω παραπάνω, πονώντας τουλάχιστον λιγότερο. μαζί με τις πρώτες ανοιξιάτικες λιακάδες. εχασα όλο σχεδόν το χειμώνα (και τις προπονήσεις στο κρύο που τόσο μου αρέσουν)με όλων των ειδών τους τραυματισμούς, ότι μπορεί να παρουσιαστεί σε δρομέα. τελευταία ταλαιπωρία ένας αχίλλειος που έχει υποχωρήσει αισθητα αλλά και μία επίμονη ενόχληση κατω απο το πέλμα.
σήμερα έτρεξα και το πρώτο long run. 30 χλμ στον Υμηττό. στο τελος τα πόδια μου πονουσαν χειρότερα απο οτι τον αυγουστο στο Chamonix μετα απο 165 χλμ αλλα ξέρω οτι πάντα ετσι ειναι την πρωτη φορά. οι πατουσες με ταλαιπωρησαν στο τελος αλλα τωρα τις νοιωθω πολυ καλύτερα και αισιοδοξώ.
και επειδή είχα πεσει πολυ ψυχολογικά σχετικα με το τρεξιμο μπηκα εχθες το απόγευμα, πολυ παρορμητικά είναι η αλήθεια, και γραφτηκα στο Grand Raid des Pyrénées έναν αγώνα ανάλογο (ισως και λιγο πιο δύσκολο)απο το UTMB. Περισσότερο το έκανα γιατι θεωρώ ότι έχοντας καποιο μεγάλο στόχο θα πιεστω περισσότερο να ανεβάσω ρυθμούς. αφου είχα γραφτεί είδα ότι υπάρχουν συζητήσεις και για έναν ανάλογο αγώνα στην Ελλάδα. ωραία θα ήτανε. πλάκα έχει που εχω κανονίσει ήδη τρεις πολύ μεγάλους αγώνες για εφέτος και μολις ξεπέρασα τα 60χλμ αυτήν την εβδομάδα. τέλος πάντων θα δείξει.
ένα θέμα είναι οτι τα λιγα χιλιόμετρα δεν βοηθάνε να φύγουν τα παραπανίσια κιλα που κουβαλάω. επειδη όμως δεν ειναι όλα ασχημα εφέτος εχω εμπλουτίσει την προπόνηση με ένα ελλειπτικό μηχάνημα που έχω αγοράσει. δεν ξερω πόσο θα βοηθήσει αλλα σίγουρα όσο δεν ετρεχα πολύ ηταν καλύτερα απο το τίποτα.
είναι και σαρακοστή και όπως και πέρυσι αλλά και πολλα χρόνια πριν νηστεύω. ολα καλα παντως μεχρι τωρα και με αυτό. καμία ιδιαίτερη ενόχληση ή αδυναμία.
αντε καλη άνοιξη
σήμερα έτρεξα και το πρώτο long run. 30 χλμ στον Υμηττό. στο τελος τα πόδια μου πονουσαν χειρότερα απο οτι τον αυγουστο στο Chamonix μετα απο 165 χλμ αλλα ξέρω οτι πάντα ετσι ειναι την πρωτη φορά. οι πατουσες με ταλαιπωρησαν στο τελος αλλα τωρα τις νοιωθω πολυ καλύτερα και αισιοδοξώ.
και επειδή είχα πεσει πολυ ψυχολογικά σχετικα με το τρεξιμο μπηκα εχθες το απόγευμα, πολυ παρορμητικά είναι η αλήθεια, και γραφτηκα στο Grand Raid des Pyrénées έναν αγώνα ανάλογο (ισως και λιγο πιο δύσκολο)απο το UTMB. Περισσότερο το έκανα γιατι θεωρώ ότι έχοντας καποιο μεγάλο στόχο θα πιεστω περισσότερο να ανεβάσω ρυθμούς. αφου είχα γραφτεί είδα ότι υπάρχουν συζητήσεις και για έναν ανάλογο αγώνα στην Ελλάδα. ωραία θα ήτανε. πλάκα έχει που εχω κανονίσει ήδη τρεις πολύ μεγάλους αγώνες για εφέτος και μολις ξεπέρασα τα 60χλμ αυτήν την εβδομάδα. τέλος πάντων θα δείξει.
ένα θέμα είναι οτι τα λιγα χιλιόμετρα δεν βοηθάνε να φύγουν τα παραπανίσια κιλα που κουβαλάω. επειδη όμως δεν ειναι όλα ασχημα εφέτος εχω εμπλουτίσει την προπόνηση με ένα ελλειπτικό μηχάνημα που έχω αγοράσει. δεν ξερω πόσο θα βοηθήσει αλλα σίγουρα όσο δεν ετρεχα πολύ ηταν καλύτερα απο το τίποτα.
είναι και σαρακοστή και όπως και πέρυσι αλλά και πολλα χρόνια πριν νηστεύω. ολα καλα παντως μεχρι τωρα και με αυτό. καμία ιδιαίτερη ενόχληση ή αδυναμία.
αντε καλη άνοιξη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)